در این مرحله بهتر است که از دستگاهها و یا پمپهایی که آب را با فشار به بیرون میفرستند استفاده نمود. استفاده از مواد پاک کننده و شوینده نیز بسیار مؤثر است. جهت شستشو باید دقت کرد که مراحل کار از بالا به پائین باشد به این ترتیب که ابتدا سقف و سپس دیوارها و کف شسته شوند. عمل شستشو در کلیه نقاط، منافذ، زوایا، ورودیهای هواکشها و... باید بخوبی و با دقت و حوصله انجام گیرد. پس از شستشو و تعمیرات جزئی و کلی، نصب مجدد تجهیزات و وسائل باز شده را میتوان انجام داد.
اقدام بعدی انجام اولین مرحله ضدعفونی می باشد که بهتر است بوسیله ماده ضدعفونی کننده محلول در آب انجام شود.بهترین نوع ضدعفونی کننده در این مرحله فرمالین است که جهت تهیه محلول آن از یک لیتر فرمالین 40% در 9 لیتر آب استفاده می شود. پس از تهیه محلول ضدعفونی، میتوان آن را بر روی وسایل وتجهیزات و همچنین کلیه نقاط آشیانه اسپری نمود.
توصیه می شود در این مرحله یک تست باکتریولوژیکی صورت گیرد تا بتوان بهترین نوع ترکیب ضدعفونی کننده را بسته به موقعیت محل تعیین نمود. دومین و آخرین مرحله ضدعفونی قبل از جوجهریزی، بصورت گاز یا بخار فرم آلدئید و با استفاده از فرمالین می باشد، که اصطلاحاً این مرحله را دود دادن می گوئیم. این عمل در صورتی میتواند مؤثر باشد که آشیانه کاملاً بسته بوده وکلیه منافذ و سوراخها مسدود شده باشد. اگر امکان مسدود کردن کامل آشیانه وجود نداشته باشد، بهتر است که این مرحله بصورت اسپری کردن محلول فرمالین انجام شود. برای اطمینان بیشتر میتوان یک مرحله ضدعفونی به مرحله فوق اضافه نمود. این ضدعفونی با آهک و سولفات آمونیوم امکان پذیر است به این ترتیب که جهت هر100 مترمربع از کف آشیانه، 10 کیلوگرم آهک و 20 کیلوگرم سولفات آمونیوم را باید بطور یکنواخت بر روی کف آشیانه پخش نمود و سپس جهت مقادیر فوق تقریباً 100 لیتر آب را بر روی آن اسپری نمود. در صورت نیاز به این مرحله ضدعفونی، بایستی قبل از دود دادن انجام گیرد بعبارت دیگر مرحله دود دادن باید همیشه آخرین مرحله ضدعفونی آشیانه باشد.
تـوجــــه:
•جهت ضدعفونی با گاز فرمل از ظروف فلزی یا سفالی با حجم کافی استفاده شود (حداقل پنج برابر حجم فرمالین و پرمنگنات).
•ابتدا پرمنگنات را داخل ظرف ریخته سپس فرمالین را بر روی آن بریزید. عکس این عمل باعث انفجار خواهد شد.
•حتماً از ماسک ضد گاز و سایر تجهیزات ایمنی استفاده نمائید.
سعی شود حتی المقدور از ظروف بیشتری جهت ضدعفونی استفاده شود تا نتیجه عمل مؤثرتر باشد.
اقدامات لازم در زمان جوجهریزی:
•تا زمانیکه جوجه ها در جعبههای مخصوص حمل می باشند، درجه حرارت محیط نباید از C"25 تجاوز نماید.
•جعبههای حاوی جوجه ها را نباید به تعداد زیاد روی هم قرارداد (حداکثر پنج جعبه).
•جوجهها بایستی به سرعت و در اسرع وقت از جعبهها خارج شوند. امکان تخلیه جوجه بصورت یک به یک بههیچوجه وجود ندارد. بهتر است جوجه ها در اطراف آبخوری ها خالی شوند.
•قبل از ورود جوجهها درجه حرارت آشیانهها بایستی حدود 33 درجه سانتیگراد باشد.
•شدت نور باید حداقل 20 لوکس باشد (که پس از سه هفته به 5 تا 7 لوکس در متر مربع کاهش مییابد).
•آبخوریها باید با آب تازه و تمیز پرشده و بنحوی باشند که جوجهها به راحتی به آنها دسترسی داشته باشند و در ضمن سر ریز نشوند.
•دان استارتر (پیش دان) باید در ظروف دانخوری آماده باشد.
•ظروف آب و غذا باید با فاصلههای 5/1 متری از هم قرار داده شوند.
•سیستم تهویه به هنگام ورود جوجه ها باید خاموش باشد.
•توصیه میشود که ابتدا آب حاوی 5% شكر محلول و سپس دان در اختیار جوجهها گذاشته شود.
کیفیت جوجهها:
بعد از تخلیه جوجهها باید رفتار آنها تحت کنترل قرار گیرد. معمولا ظرف مدت شش ساعت بعد از ورود، جوجهها آرام میگیرند.
جوجههای یکروزه باید سر حال، فعال و سر زنده باشند. موارد غیر طبیعی از قبیل جوجههای دارای نقص پا، منقار کج و کوری بایستی سریعاً حذف شوند. ناف جوجهها را باید بررسی کرده و از بسته بودن آنها مطمئن شد. جوجهها از نظر وزن باید یکنواخت باشند. در بین گله به هر حال جوجههائی با جثه کوچکتر یافت می شوند که نیاز به مراقبت و توجه بیشتری دارند، اینگونه مراقبتها شامل موارد زیر میباشد:
•جوجههای ضعیف و کوچکتر را باید از سایر جوجهها جدا نمود.
•درجه حرارت بایستی 2 تا 4 درجه سانتیگراد گرمتر از حد معمول باشد.
•تعداد ظروف آبخوری و دانخوری از حد معمول بایستی بیشتر باشد.
•ازدحام بیش از حد برای اینگونه جوجه ها زیان آور است.
بستر مناسب و شرایط آن:
بستر و وضعیت آن در آشیانههای پرورش مرغ گوشتی موضوع مهمی است. این بستر باید به نحوی باشد که ضمن فراهم نمودن جایگاهی نرم و راحت برای جوجه کیفیت خوبی داشته، خشک، نرم و بدون گرد و خاک باشد. جنس، نوع و کیفیت بستر باید بگونهای باشد که منجر به نقص و ضایعات اندامها و قسمتهای مختلف نگردد. انواع معمول بستر عبارتند از: تراشه چوب (پوشال) (3 تا 5 کیلوگرم در متر مربع) - کاه (5/2 تا 4 کیلوگرم درمتر مربع)، سبوس برنج، خرده های ذرت، خاک اره و ماسه.
بستر در واقع عایقی برای کف آشیانه میباشد و رطوبت رابه خود جذب می نماید. ضخامت بستر در تابستان باید 3 تا 5 سانتیمتر و در زمستان 5 تا 8 سانتیمتر در نظر گرفته شود. این ضخامت در نواحی گرم و خشک میتواند کمتر باشد. یک بستر خوب باید عاری از کپک، مواد اضافی و هر نوع آلودگی باشد. با بالا رفتن سن طیور، بستر به دلیل عوامل مختلفی خیس و کلوخ میشود. این عوامل عبارتند از:
•تعداد بیش از حد، در واحد سطح
•رطوبت بالا
•وجود چربیها ، نمک و مواد خام در جیره غذایی
•متعادل نبودن درجه حرارت (بالا بودن یا پائین بودن بیش از حد)
•بروز بعضی از بیماریها مانند گامبورو و کوکسیدیوز
•نقص در سیستم آبخوریها
در هر حال اصلاح سیستم تهویه، گرم کردن، به هم زدن و یا تعویض بسترهای خیس و کلوخ شده از اقدامات مؤثری است که در موارد خیس شدن بستر می توان انجام داد. بطور کلی اعمال یک مدیریت خوب در داشتن یک بستر مناسب و کنترل آب وهوای آشیانه تأثیر بسیار زیاد و انکار ناپذیری در سلامت پرندگان و در نتیجه سودآوری بیشتر دارد.
حذف:
بهتر است از همان روز اول جوجههای بسیار ضعیف، مریض و غیر طبیعی حذف و معدوم گردند. نگهداری اینگونه جوجهها صحیح نمیباشد و خطری برای كل گله است. علاوه بر این در زمان کشتار تأثیر نا مطلوبی بر کیفیت لاشه میگذارد. عملکرد این گلهها پائینتر از حد استاندارد است بنابر این عمل حذف در طول دوره پرورش باید ادامه پیدا کند.
تراکم:
تراکم در متر مربع بستگی به شرایط داخلی آشیانه از قبیل تهویه - درجه حرارت - میزان دانخوری و آبخوری دارد. تراکم بیش از حد گله بدون توجه به عوامل داخلی موجب عدم یکنواختی و کاهش رشد گله خواهد شد.در حال حاضر حداكثر تراكم در شرایط مطلوب 34 كیلوگرم وزن زنده بر مترمربع است.
اقدام بعدی انجام اولین مرحله ضدعفونی می باشد که بهتر است بوسیله ماده ضدعفونی کننده محلول در آب انجام شود.بهترین نوع ضدعفونی کننده در این مرحله فرمالین است که جهت تهیه محلول آن از یک لیتر فرمالین 40% در 9 لیتر آب استفاده می شود. پس از تهیه محلول ضدعفونی، میتوان آن را بر روی وسایل وتجهیزات و همچنین کلیه نقاط آشیانه اسپری نمود.
توصیه می شود در این مرحله یک تست باکتریولوژیکی صورت گیرد تا بتوان بهترین نوع ترکیب ضدعفونی کننده را بسته به موقعیت محل تعیین نمود. دومین و آخرین مرحله ضدعفونی قبل از جوجهریزی، بصورت گاز یا بخار فرم آلدئید و با استفاده از فرمالین می باشد، که اصطلاحاً این مرحله را دود دادن می گوئیم. این عمل در صورتی میتواند مؤثر باشد که آشیانه کاملاً بسته بوده وکلیه منافذ و سوراخها مسدود شده باشد. اگر امکان مسدود کردن کامل آشیانه وجود نداشته باشد، بهتر است که این مرحله بصورت اسپری کردن محلول فرمالین انجام شود. برای اطمینان بیشتر میتوان یک مرحله ضدعفونی به مرحله فوق اضافه نمود. این ضدعفونی با آهک و سولفات آمونیوم امکان پذیر است به این ترتیب که جهت هر100 مترمربع از کف آشیانه، 10 کیلوگرم آهک و 20 کیلوگرم سولفات آمونیوم را باید بطور یکنواخت بر روی کف آشیانه پخش نمود و سپس جهت مقادیر فوق تقریباً 100 لیتر آب را بر روی آن اسپری نمود. در صورت نیاز به این مرحله ضدعفونی، بایستی قبل از دود دادن انجام گیرد بعبارت دیگر مرحله دود دادن باید همیشه آخرین مرحله ضدعفونی آشیانه باشد.
تـوجــــه:
•جهت ضدعفونی با گاز فرمل از ظروف فلزی یا سفالی با حجم کافی استفاده شود (حداقل پنج برابر حجم فرمالین و پرمنگنات).
•ابتدا پرمنگنات را داخل ظرف ریخته سپس فرمالین را بر روی آن بریزید. عکس این عمل باعث انفجار خواهد شد.
•حتماً از ماسک ضد گاز و سایر تجهیزات ایمنی استفاده نمائید.
سعی شود حتی المقدور از ظروف بیشتری جهت ضدعفونی استفاده شود تا نتیجه عمل مؤثرتر باشد.
اقدامات لازم در زمان جوجهریزی:
•تا زمانیکه جوجه ها در جعبههای مخصوص حمل می باشند، درجه حرارت محیط نباید از C"25 تجاوز نماید.
•جعبههای حاوی جوجه ها را نباید به تعداد زیاد روی هم قرارداد (حداکثر پنج جعبه).
•جوجهها بایستی به سرعت و در اسرع وقت از جعبهها خارج شوند. امکان تخلیه جوجه بصورت یک به یک بههیچوجه وجود ندارد. بهتر است جوجه ها در اطراف آبخوری ها خالی شوند.
•قبل از ورود جوجهها درجه حرارت آشیانهها بایستی حدود 33 درجه سانتیگراد باشد.
•شدت نور باید حداقل 20 لوکس باشد (که پس از سه هفته به 5 تا 7 لوکس در متر مربع کاهش مییابد).
•آبخوریها باید با آب تازه و تمیز پرشده و بنحوی باشند که جوجهها به راحتی به آنها دسترسی داشته باشند و در ضمن سر ریز نشوند.
•دان استارتر (پیش دان) باید در ظروف دانخوری آماده باشد.
•ظروف آب و غذا باید با فاصلههای 5/1 متری از هم قرار داده شوند.
•سیستم تهویه به هنگام ورود جوجه ها باید خاموش باشد.
•توصیه میشود که ابتدا آب حاوی 5% شكر محلول و سپس دان در اختیار جوجهها گذاشته شود.
کیفیت جوجهها:
بعد از تخلیه جوجهها باید رفتار آنها تحت کنترل قرار گیرد. معمولا ظرف مدت شش ساعت بعد از ورود، جوجهها آرام میگیرند.
جوجههای یکروزه باید سر حال، فعال و سر زنده باشند. موارد غیر طبیعی از قبیل جوجههای دارای نقص پا، منقار کج و کوری بایستی سریعاً حذف شوند. ناف جوجهها را باید بررسی کرده و از بسته بودن آنها مطمئن شد. جوجهها از نظر وزن باید یکنواخت باشند. در بین گله به هر حال جوجههائی با جثه کوچکتر یافت می شوند که نیاز به مراقبت و توجه بیشتری دارند، اینگونه مراقبتها شامل موارد زیر میباشد:
•جوجههای ضعیف و کوچکتر را باید از سایر جوجهها جدا نمود.
•درجه حرارت بایستی 2 تا 4 درجه سانتیگراد گرمتر از حد معمول باشد.
•تعداد ظروف آبخوری و دانخوری از حد معمول بایستی بیشتر باشد.
•ازدحام بیش از حد برای اینگونه جوجه ها زیان آور است.
بستر مناسب و شرایط آن:
بستر و وضعیت آن در آشیانههای پرورش مرغ گوشتی موضوع مهمی است. این بستر باید به نحوی باشد که ضمن فراهم نمودن جایگاهی نرم و راحت برای جوجه کیفیت خوبی داشته، خشک، نرم و بدون گرد و خاک باشد. جنس، نوع و کیفیت بستر باید بگونهای باشد که منجر به نقص و ضایعات اندامها و قسمتهای مختلف نگردد. انواع معمول بستر عبارتند از: تراشه چوب (پوشال) (3 تا 5 کیلوگرم در متر مربع) - کاه (5/2 تا 4 کیلوگرم درمتر مربع)، سبوس برنج، خرده های ذرت، خاک اره و ماسه.
بستر در واقع عایقی برای کف آشیانه میباشد و رطوبت رابه خود جذب می نماید. ضخامت بستر در تابستان باید 3 تا 5 سانتیمتر و در زمستان 5 تا 8 سانتیمتر در نظر گرفته شود. این ضخامت در نواحی گرم و خشک میتواند کمتر باشد. یک بستر خوب باید عاری از کپک، مواد اضافی و هر نوع آلودگی باشد. با بالا رفتن سن طیور، بستر به دلیل عوامل مختلفی خیس و کلوخ میشود. این عوامل عبارتند از:
•تعداد بیش از حد، در واحد سطح
•رطوبت بالا
•وجود چربیها ، نمک و مواد خام در جیره غذایی
•متعادل نبودن درجه حرارت (بالا بودن یا پائین بودن بیش از حد)
•بروز بعضی از بیماریها مانند گامبورو و کوکسیدیوز
•نقص در سیستم آبخوریها
در هر حال اصلاح سیستم تهویه، گرم کردن، به هم زدن و یا تعویض بسترهای خیس و کلوخ شده از اقدامات مؤثری است که در موارد خیس شدن بستر می توان انجام داد. بطور کلی اعمال یک مدیریت خوب در داشتن یک بستر مناسب و کنترل آب وهوای آشیانه تأثیر بسیار زیاد و انکار ناپذیری در سلامت پرندگان و در نتیجه سودآوری بیشتر دارد.
حذف:
بهتر است از همان روز اول جوجههای بسیار ضعیف، مریض و غیر طبیعی حذف و معدوم گردند. نگهداری اینگونه جوجهها صحیح نمیباشد و خطری برای كل گله است. علاوه بر این در زمان کشتار تأثیر نا مطلوبی بر کیفیت لاشه میگذارد. عملکرد این گلهها پائینتر از حد استاندارد است بنابر این عمل حذف در طول دوره پرورش باید ادامه پیدا کند.
تراکم:
تراکم در متر مربع بستگی به شرایط داخلی آشیانه از قبیل تهویه - درجه حرارت - میزان دانخوری و آبخوری دارد. تراکم بیش از حد گله بدون توجه به عوامل داخلی موجب عدم یکنواختی و کاهش رشد گله خواهد شد.در حال حاضر حداكثر تراكم در شرایط مطلوب 34 كیلوگرم وزن زنده بر مترمربع است.
نوشته شده در شنبه شانزدهم خرداد 1388ساعت 11:21 توسط دکتر حسین متقی طلب |
|
دکتر حسین متقی طلب
( مدیر عامل شرکت توسعه اصلاح نژاد دام گیلان )
اولین مرکز تخصصی ارائه دهنده خدمات مشاوره ای و تجهیزات دامپزشکی و دامپروری در استان گیلان
( مدیر عامل شرکت توسعه اصلاح نژاد دام گیلان )
اولین مرکز تخصصی ارائه دهنده خدمات مشاوره ای و تجهیزات دامپزشکی و دامپروری در استان گیلان
Powered By
BLOGFA.COM